Μαρτίου 15, 2006

Royal Islands Complex

Posted in Μυστηρίου στις 5:12 μμ από Διγέλαδος

Αυτό το μεγάλο το όνειρο το είδα πριν 2 χρόνια, μπόλικη μπλοκή αλλά τελικά δεν βγάζεις πολύ άκρη για το τι γίνεται.

royal islands complexΗ γυναίκα μου είναι η Geena Davis (one kiss goodnight). Τελικά πεθαίνει, αλλά δεν το λέω σε κανένα. Είναι σαν να είναι ακόμα ζωντανή και σαν νέο ζευγάρι που ήμαστε, θέλει πολύ να λάβει μέρος σε ένα είδος φεστιβάλ που θα λάβει μέρος σε κάτι τεχνητά νησιά αναψυχής (Royal Islands complex).

είναι σχηματισμένο σαν 2 R αγγλικά κεφαλαία κολλημένα με τις πλάτες τους.

Διακόπτεται η σκηνή με μια δεύτερη κατηγορίας ταινία με ένα ντετέκτιβ (Mickey Rourke) και τον βοηθό του (μοιάζει με αυτόν με τα κλειστά τα μάτια) που ψάχνουν να βρουν κάτι σε μια πόλη, συνέχεια επαναλαμβάνουν ένα αργό τραγούδι για αυτήν (την πόλη – όπως το sweet home Alabama, αλλά κάτι πιο αργό). Ενώ βρίσκονται στη τουαλέτα, ο βοηθός βρίσκει κάτι συγκλονιστικό στην εφημερίδα που θα τους βοηθήσει να λύσουν το μυστήριο. Εμείς βλέπουμε μόνο τη μπροστινή σελίδα για ένα μεγάλο entertainer (40ρης, σοβαρός φαίνεται, με κοντά ίσα μαλλιά). Σηκώνεται αμέσως για να δείξει τη φωτογραφία και πηγαίνει στην ακριανή τουαλέτα που καθόταν ο άλλος μέσα. Ανοίγει την πόρτα και του λέει: «Κοίτα τι βρήκα!» Το αφεντικό ακόμα καθισμένο στη τουαλέτα και νευριασμένο βάζει την εφημερίδα μπροστά στη μούρη του και του φωνάζει: «Δεν βλέπεις τι κάνεις; Άσε με!».

Η επόμενη σκηνή είναι να ζητάω να μας βοηθήσει μια φίλη manager (Holland Taylor – η ψυχολόγος στο happy accidents), να συμμετάσχουμε στα royal islands complex. Αυτή ήταν να στείλει δυο entertainers, τον ένα ΄ήδη τον έχει στείλει (αυτόν που είδαμε πριν στην εφημερίδα) κι απαντάει: «OK θα σας στείλω, αλλά το κάνω για τη γυναίκα σου.»

Αφού πήγαμε λοιπόν στη πόλη που τραγουδούσανε οι άλλοι γιατί η manager είναι και η διοργανώτρια μετά πήγαμε και είδαμε και τον διευθυντή (Kevin Spacey) και τον βοηθό του (ένα μελαψό τύπο). Του λέω για τη γυναίκα μου, και του αρέσει. Φεύγουμε, βγαίνουμε για το βράδυ και μετά από κάποια ώρα αυτός είναι στους καναπέδες σε ένα μεγάλο γραφείο, στο γραφείο καθόταν και ο μελαψός. Διαβάζει κάτι στην εφημερίδα και τα παίρνει στο κρανίο. Παίρνει τηλέφωνο τη Manager και της λέει:
«Εγώ περίμενα από σένα δυο, και βλέπω στο πρωτοσέλιδο μόνο τον έναν και στην πίσω, για σένα να λες για μια λίμνη και κάτι παπάκια!»
Του εξηγεί αυτή. Μετά αυτός κάθεται μπροστά στο γραφείο του και λέει κάτι στον μελαψό. Απαντάει αυτός με αγγλική προφορά:
«Λοιπόν, έχετε συγκεκριμένη ώρα μαζί μου, και η ώρα περνάει.».
«Καλά» λέει αυτός, «αλλά χάσε πρώτα την προφορά, και όχι μαλακίες μπροστά μου».
«OK», λέει αυτός χωρίς προφορά, σηκώνεται κλείνει κουρτίνες, βγάζει ένα είδος τιμονιού πατάει ένα κουμπί και όλοι οι τοίχοι δείχνουν από μέσα το παρμπρίζ ενός αμαξιού και αρχίζει να το οδηγεί.
«Ωραία, ας πάμε να τη βρούμε τη γυναίκα μου!»
Πηγαίνουν στη νυχτερινή πόλη, προσπέρασε κάτι clubs, την βλέπει, μοιάζει πολύ αλλά προσπερνά και ανεβαίνει μια ανηφόρα. Το αυτοκίνητο ήταν αόρατο, φανταστικό, προφανώς δεν ήθελε να περάσουν μέσα από κάποιο, αλλά κανένας δεν φαίνεται να γυρίζει να κοιτάξει… Κάπου εκεί αρχίζω να ξυπνάω, ήδη κράτησε πολύ το όνειρο..  Αλλιώς αρχίζει, κι αλλιώς τελειώνει. Επίσης πρέπει να γράψω ότι κάπου στους δρόμους ήμουν εγώ και η πεθαμένη γυναίκα μου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: