Απρίλιος 27, 2006

Ένα ανησυχητικό όνειρο από το κατσαρολάκι

Posted in blogοσφαιρα στις 2:21 μμ από Διγέλαδος

Ο υπνος θρεφει το παιδι και ο ηλιος το μοσχαρι

Το βραδυ ειδα το εξης κουλο στον υπνο μου, που ειναι συνδυασμος ενος συνηθισμενου ονειρου που βλεπω με κατι που και-γω-δεν-ξερω-τι:

Ειδα λεει οτι ημουν στο σπιτι μου στη Σαλονικη φοιτητρια και διαβαζα ενα βιβλιο με μεγαλες ζωγραφιες κατι μεταξυ Luis Royo και Λεανδρου (!). Στον υπνο μου αντι για το πλεξουδακι που εχω συνηθως στην κεφαλα,ειχα μια ξανθια ανταυγια. Σε καποια στιγμη φευγω απο το σπιτι μου και παω στο εργαστηριο. Παιρνω το λεωφορειο και ξεκιναω. Στην σταση στο Λαογραφικο μπαινει μεσα ενα γκρουπ τουριστες οι οποιοι φορουσαν παραδοσιακες στολες του χωριου μου του βλαχικου. Πηγα να γελασω με το θεαμα, αλλα αυτοι βγαλανε κατι ψηφιακες μηχανες μικρες σαν μπρελοκ και με φωτογραφιζαν.

Εμεινα παγωτο, ωσπου μια τουριστρια- μικρη τσελιγκοπουλα μου λεει:
can you raise your hand please?

Σηκωνω και γω το χερι μου και βλεπω κατω απο την μασχαλη μου να εχω ιδρωσει, αλλα να βγαζω λασπη (μετατραπηκα σε γκολεμ?) Γυρναω να κοιταξω την τουριστρια-ταγαρι αλλα ειχε εξαφανιστει το γκρουπ. Παω εντρομη στον οδηγο και του λεω: Μπηκαν κατι τουριστες! τους ειδατε?
Και μου λεει πως ειμαι πολυ τυχερη που το αφεντικο μου με αφηνει να βγαινω εξω μονη μου.
(εδω τρομαζω)

Κατεβαινω στον Βαρδαρη και στον δρομο κοιταω ξανα στην μασχαλη μου, ηταν ενταξει, χωρις λασπη-ιδρωτα. Στο δρομο ο κοσμος φορουσε μπλουζακια με μια σταμπα που εγραφε 'Ψηφιστε Χρησταρα! Το χρυσο μπουζουκι" και στις μπλουζες καμαρωνε ενας μυστακοφορος κυριος με το μπουζουκι του.

Μπαινω μεσα σε ενα παλιο κτιριο που αυτο προφανως ηταν το εργαστηριο μου και φτανω στον οροφο μου αργοπορημενη οπως παντα. Στην εισοδο υπηρχε μια πινακιδα σε χρωμα κοκκινο (τα ονειρα μου ειναι παντα ασπρομαυρα και αυτο με παραξενεψε) που εγραφε:
"επειδη η Δεσποινις Ταδε (=Εγω) Αργησε οι δοκιμες θα γινουν μεχρι τα εξης σταδια:
(αναφερονται τα σταδια)
Οπως καταλαβαινετε το εργαστηριο ουδεμια ευθυνη φερει, διοτι το σφαλμα ειναι ολοκληρο της Ταδε"

Κανω ενα βημα πισω και βλεπω οτι καποιος με κοιταει. Ηταν το αγορι της βιτρινας.

Εξηγουμεθα:
Αγορι της βιτρινας ειναι το καμαρι του καταστηματος, (γι αυτο ειναι και στην βιτρινα) αλλα οπως τα περισσοτερα πραγματα στις βιτρινες, δεν εχουμε την δυνατοτητα να το απoκτησουμε. Ας μην ξεχναμε οτι ειναι τοσο ζoυπερ που ειναι σε βιτρινα, ενω εμεις, οχι.

Μπακ:
Το αγορι της βιτρινας με κοιταει εξεταστικα και εγω τα χανω. "μα ποια νομιζεις οτι εισαι επιτελους?" μου λεει "μια δουλεια εχεις να κανεις και αυτην σκατα την κανεις"

Ε εδω ξυπνησα. Αφου χουζουρεψα λιγο, πηρα τηλεφωνο να βεβαιωθω οτι δεν δουλευει το εργαστηριο και εκανα καφε στην φασαριοζα καφετιερα. Ουφ μπελαδες το υποσυνειδητο!

από το blog της flying saucepan 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: