Απρίλιος 28, 2006

Πάνε οι ελιές της Nienor

Posted in Ρεαλιστικά, από E-mails στις 2:04 πμ από Διγέλαδος

Οι ελιές στα χέρια μου είχαν τσαντιστεί πολύ μαζί μου και με εγκαταλείπανε. Κάνανε έναν μικρό ήχο: σπιτς, βγάζανε ποδαράκια, σαν μαλάκια ένα πράμα και τουπ τουπ τουπ προχωράγανε επάνω στα χέρια μου φτάνανε στους καρπούς και πηδούσαν κάτω. Μερικές δε φεύγανε απλά ξυπνούσαν.

Εγώ το έλεγα σε κάποιον (δυστυχώς δεν μπορώ να θυμηθώ σε ποιον, ούτε την ώρα που ξύπνησα θυμόμουνα) και δε με πίστευε. Του είπα λοιπόν μια δόση: «Να, βγάλε μία να δεις» και γελούσε αλλά έβαλε το χέρι του κι έπιασε μία κι αυτή έκανε τον ίδιο μικρούλη ήχο και βγήκε και κουνούσε τα ποδαράκια-πλοκαμάκια της στον αέρα καθώς εκείνος την κρατούσε ανάσκελα.

Δεν ήταν καθόλου τρομαχτικό, ήταν χαριτωμένο όνειρο. Οι ελιές ήταν οικείες, πολύ δικές μου, σαν να τις «γνώριζα» και να ήξερα τι μπορούν να κάνουν. Επίσης ήξερα πως θα ξεθύμωναν και θα γυρνούσαν και δε με πείραζε που έφευγαν. Ήταν σαν να τις άφηνα να κάνουν τη βόλτα τους για να έρθουν όποτε θέλουν.

Είναι από τα πιο περίεργα πραγματάκια που έχω δει. J

Από τη Nienor

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: