Ιουνίου 10, 2006

Αυτοκίνητο και πισίνες

Posted in Αυτοκίνητο, Διάλογοι, Επαναλαμβανόμενα, νερό, πισίνες στις 11:04 πμ από Διγέλαδος

Επιτέλους μετά από 5 εβδομάδες κοιμάμαι στο κρεβατάκι μου. Αναμενόμενο λοιπόν να έχω και πιο πολλά όνειρα και με περισσότερες λεπτομέρειες 🙂

Έχω πολύ καιρό να πάρω το αμάξι για βόλτα κι έτσι ανησυχώ για το πώς θα οδηγήσω για πρώτη φορά μετά από τόσες εβδομάδες. Στο όνειρο μου έπρεπε να πάω σε μια δασική τοποθεσία πάνω σε βουνό. Στην αρχή το αμάξι με πήγαινε με αυτόματο πιλότο και ήταν σαν να είχε σβησμένη τη μηχανή. Όμως καθώς έφτανα έπρεπε να το ανάψω για να βρω το σπίτι αλλά και για να παρκάρω. Αναγκαστικά γυρνάω το κλειδί αλλά έτσι όπως κλώτσησε από το άναμμα δεν μπόρεσα να το ελέγξω και μου ξέφυγε ώστε να καταλήξει σε μια κολώνα κτυπώντας το μπροστινό δεξιό φανάρι. Φυσικά εκνευρίζομαι πάρα πολύ, το παίρνω και συνεχίζω. Καθώς προχωράω όμως κάτι γίνεται ξαφνικά και το αμάξι αρχίζει να κάνει τούμπες. Εγώ βγαίνω έξω κι αυτό μικραίνει όπως σε ένα πιο παλιό όνειρο. Το βάζω πάνω στο χέρι μου (έγινε τόσο μικρό) και βλέπω τι ζημιές έχουν γίνει. Σε εκείνη τη φάση ξυπνάω και στεναχωριέμαι για το αμάξι, αλλά μετά συνειδητοποιώ ότι ήταν όνειρο και το αμάξι δεν το έχω χρησιμοποιήσει και νοιώθω πολύ ευτυχισμένος και λέω στο υποσυνείδητό μου, εντάξει το πήρα το νόημα, θα προσέχω στο δρόμο.

 

Μετά με παίρνει ο ύπνος και συνεχίζω με τα πόδια σε ένα δρομάκι. Αντιλαμβάνομαι ότι κάτι στραβό έχει γίνει πιο μπροστά και ήδη η αστυνομία (αν και ήταν άνθρωποι με πολιτικά ρούχα) έχει αρχίσει να συλλαμβάνει κόσμο. Επειδή ήμουν κοντά στην περιοχή με συλλαμβάνουν κι εμένα και κάτι άλλα παιδιά που πήγα να καλύψω. Μας πάνε σε ένα μονό-όροφο κτίριο σε μια σειρά. Προφανώς ήθελαν η μάρτυρας να αναγνωρίσει ποιος ήταν ο ένοχος από εμάς. Στο μεταξύ όπως καθόμαστε στα τραπέζια το σπίτι δεν φαινόταν σαν αστυνομικό τμήμα. αλλά σαν χώρος που γίνονται διάφορες εκδηλώσεις για παιδιά. Στο τέλος έρχεται κάποιος για να μας μοιράσει δώρα. Δεν ήταν πακεταρισμένα, μόνο στα κουτιά τους σαν καινούρια, αλλά όχι κάτι το ακριβό. Σαν δωρεάν διαφημιστικά. Μετά κάτι έγινε κι άλλαξε το όνειρο. Πάλι όμως γεωγραφικά είμαι κάπου εκεί κοντά. Το καινούριο όνειρο αρχίζει κάπως έτσι:

 

Επιτέλους έφτασα στις πισίνες με το αμάξι. Είναι ψηλά στο βουνό. Επειδή ήρθα με αμάξι κι επειδή με ξέρει η κυρία που είναι ιδιοκτήτρια / διευθύντρια άφησα τα προσωπικά μου αντικείμενα και του αμαξιού μου να τα βάλουν σ’ ένα μεγάλο αιωρούμενο δαχτυλίδι όπου βρίσκεται στο κέντρο αυτού του χώρου με τις πισίνες, κι από το οποίο εξέχουν ίσιοι και κάθετοι στύλοι που στην άκρη τους έχουν κι από μια κοίλη στην οποία μπαίνουν τα προσωπικά αντικείμενα αυτών που έχουν έρθει πρώτοι και με αμάξι. Στην αρχή δεν το είχα καταλάβει ότι έχει γίνει όλο αυτό, αλλά θα μου το υποδείξει η διευθύντρια που με γνωρίζει όταν θα της πω ότι θέλω να φύγω. Τώρα είμαι στη μεγαλύτερη και πιο βαθιά πισίνα, όπου μαθαίνανε σε συνομήλικούς μου (άντε λίγο πιο νέους) πώς να βουτάνε. Εγώ τότε λέω ότι έχασα το αρχικό μάθημα για τις βουτιές και μου λέει η κυρία να πάω πιο πέρα και να βρω κάποιον πιο παλιό που ξέρει για να μου δείξει. Φεύγω από εκεί περπατώντας πάνω σ’ένα φτιαγμένο πεζοδρομάκι κολλημένο από τα αριστερά στον τοίχο ενός κτιρίου. Στην πορεία αυτό το πεζοδρομάκι ανηφορίζε κάπως και μετά κατηφόριζε. Στο ψηλότερο σημείο καθώς κοιτούσα από δεξιά προς το κάτω είδα ότι περνούσα δίπλα από τη κεντρική πισίνα που είχε το προ αναφερθέν δαχτυλίδι από πάνω. Στο τέλος φτάνω σε ένα πιο σκιερό χώρο με δεντράκια, χώμα και χαλικάκια. Κάπου στενεύει ώστε να περάσω αναγκαστικά κάτω από μια πολύ πρόχειρη αψίδα φτιαγμένη από κλαδιά και κατεβαίνοντας ένα σκαλοπατάκι φτάνω ένα επίπεδο πιο κάτω. Εκεί βρίσκω μια ψηλή κοπέλα που μου φάνηκε έμπειρη και φορούσε ήδη το μαγιό της. Της λέω ότι δεν έχω δει πως γίνονται οι βουτιές και θα θελα να μου δείξει. Αρχίζει να μου δείχνει τα βήματα, αν και πολύ γρήγορα. Εγώ ντρεπόμουν να της πω να τα κάνει πιο αργά γιατί δεν την προλάβαινα . Εκείνη τη στιγμή έρχεται μια άλλη πιο κοντή κοπελίτσα ή οποία φαινόταν κι αυτή πολύ έμπειρη. Κι άρχισε να λέει στην δασκάλα μου ότι λάθος μου τα δείχνει, αλλά δεν ήταν η μόνη, γενικά λάθος μας τα δείχνουν και στην πισίνα γιατί μας μαθαίνουν πώς να πηδάμε από βατήρα των 400 μ. ενώ εμείς πηδάμε το πολύ από 100 μ. Τέλοσπαντων δεν της δώσαμε πολλή σημασία και συνεχίσαμε. Μετά σκέφτεται πως πρέπει να το μου δείξει και στην πράξη. Εγώ την κοίταξα κάπως περίεργα γιατί εκεί που βρισκόμαστε στο χώμα φυσικά δεν μπορούσε να το κάνει. Αυτή πίστευε ότι απλώς ήθελε λίγο ύψος και ανέβηκε στο σκαλοπατάκι από το οποίο πέρασα πριν. Φυσικά εγώ δεν καταλάβαινα πώς γινόταν να είχε διαφορά το ύψος του μικρού σκαλοπατιού, και συγχρόνως νοιώθω ότι κι αυτή έχει μια μικρή ανησυχία. Τελικά όμως κάνει το θεαματικό σάλτο, από το οποίο πάλι εγώ δεν κατάλαβα πολλά πράγματα. Ευτυχώς βρέθηκε πάλι ίσα-ίσα πάνω στα λυγισμένα πόδια της με τα χέρια της να κρατάει το κεφάλι της. Κι αυτή να δείχνει ανακουφισμένη.

 

-~-

Τώρα αυτή η σκηνή δεν θυμάμαι αν ήταν στο τέλος ή τώρα.

Αρχίζω να τρέχω για την πρώτη πισίνα για να κάνω τη βουτιά μου γιατί είχα αργήσει, αλλά ακόμα δεν θυμόμουν κάποια πράγματα και καθώς έφευγα της φωνάζω ρωτώντας την πως ξεκινάμε τη βουτιά με το αριστερό ή με το δεξιό πόδι και να μου απαντάει με δυνατή φωνή: «με το αριστερό και μετά ένα μικρό βήμα με το δεξιό». Φτάνω και βλέπω ότι είχαν σταματήσει τις βουτιές και είχαν μαζευτεί τώρα μικρά παιδιά μέσα στην πισίνα. Με είδε η κυρία που με ήξερε από πριν και μου λέει ότ δυστυχώς δεν πρόλαβα: «Κοιτά μπορώ να πω στα παιδιά να πάνε πέρα και να βουτήξεις.»

Εγώ αρνήθηκα και της είπα αν είναι θα φύγω. Αυτή δέχτηκε και μου λέει: «Ξέρεις που είναι τα πράγματα για το αυτοκίνητό σου.»

Για λίγο ξέχασα, αλλά μου έδειξε το δαχτυλίδι που βρισκόταν στον αέρα και τότε θυμήθηκα ότι τα είχανε βάλει εκεί. Καθώς πηγαίνω προς τα εκεί, κοιτάζω και τη πισίνα που είχε από κάτω και ήταν μισό γεμάτη. Επίσης κανένας δεν ήταν μέσα. Και λέω μέσα μου: Άσε δεν το ρισκάρω να βουτήξω εκεί πέρα.

-~-

Μετά όμως ήθελα να χαιρετήσω τη δασκάλα μου και καθώς πηγαίνω να τη βρω έρχεται μια άλλη κοπέλα για να μου δείξει που είναι. Φορούσε μια μαύρη φανέλα κι όπως περπατούσα μαζί της άρχισα να τραγουδάω ή να σφυρίζω κάτι από led zeppelin ή scorpions κι αυτή χάρηκε κι άρχισε να τραγουδάει μαζί μου. Τότε σκέφτηκα «κοίτα να δεις! Λίγο κλασσικό ροκ να ξέρεις και κοίτα τι γίνεται». Με έβαλε σε ένα μικρό κτίριο που είχε ανοικτή την εξωτερική πόρτα. Πέρασα σ’ένα διάδρομο που στο τέλος του είχε μια κλειστή πόρτα, που από τι θυμόμουν κανονικά πάντα ήταν ανοιχτή. Δεξιά του διαδρόμου είναι μια άλλη πόρτα, από την οποία και μπήκαμε για να βρούμε την δασκάλα μου ξαπλωμένη κι άρρωστη. Πρέπει να είχε πυρετό. Το δωμάτιο ήταν χαμηλά φωτισμένο από κεριά και ήταν γεμάτο με ανθρώπους που την αγαπούσαν ή ενδιαφερόντουσαν για αυτήν. Της μίλησα λιγάκι και την ρώτησα περιπαικτικά πότε πρόλαβε κι έγινε χάλια. Μετά βγήκα, αλλά ήμουν τόσο περίεργος για την κλεισμένη πόρτα και δεν άντεξα να μην πάω να δω τι κρυβόταν από πίσω. Πηγαίνω την ανοίγω λίγο κι ο φωτισμός του διαδρόμου βοήθησε να ξεδιαλύνει λίγο το σκοτάδι που υπήρχε μέσα. Προλαβαίνω να δω μόνο μια κουβέρτα που μάλλον κάλυπτε κάποια σαν να ήταν πολύ άρρωστη; Δυστυχώς αμέσως μου την κλείσανε και μου είπανε καλό θα ήταν να μην δω αλλά ούτε να μπω μέσα.

Εννοείται ότι σε αυτό το όνειρο, αλλά και σ’αυτά πιο πάνω θα μπορούσα να κάνω μια πολύ μεγάλη ανάλυση. Λίγο πολύ καταλαβαίνω τι σημαίνουν. Το θέμα είναι ότι κάθε τι που είδα σήμερα οφείλεται σε μικρές λέξεις κι εντυπώσεις που είπα και είχα εχθές. Δεν ήταν και λίγα αυτά που πέρασα εχθές… Τώρα το πως συνδέθηκαν όλα αυτά σε μια ιστορία αυτό είναι άλλο μυστήριο. Πάντως τα επαναλαμβανόμενα στοιχεία εδώ είναι σίγουρα το αυτοκίνητο (λογικό είναι) και οι πισίνες!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: