Αύγουστος 28, 2006

Update από όνειρα

Posted in Updates στις 5:56 μμ από Διγέλαδος

Επιτέλους βρήκα χρόνο να γράψω κάτω τα τελευταία μου όνειρα (ανατρέξτε στις 3 τελευταίες ημέρες). Αρκετά περίεργα και με πολλή φαντασία. Φυσικά μπορώ να δω ποιες είναι οι επιροές μου, και σκεφτόμουν πριν τα ονειρευτώ πόσο μου είχαν λείψει αυτά τα όνειρα φαντασίας που είχα παλιά. Enjoy λοιπόν!

Μάγισσες και 2 Αδέρφια σώζουν έναν άλλο κόσμο

Posted in Περιπέτειες, Φανταζύ στις 5:37 μμ από Διγέλαδος

Δυο αδέρφια, ταξιδιώτες δυο διαστάσεων προσπαθούν να σώσουν τα τελευταία πανέμορφα και ευφυέστατα χνουδωτά αλλά και μικρόσωμα πλάσματα της μιας διάστασης από τον επικείμενο πόλεμο με τους θαλάσσιους εχθρούς τους. Ξέρουν ότι δεν έχουν καμιά πιθανότητα απέναντι τους, αλλά δεν τους είχαν αφήσει καμιά πιθανότητα. Οι ταξιδιώτες ξέρουν ότι ο μόνος τρόπος για να σωθούν είναι να μεταφερθούν στην άλλη διάσταση τους, τη Γη. Αυτό όμως μπορεί μόνο να γίνει με τη βοήθεια των γήινων αιώνιων μαγισσών. Ήδη ήταν γνωστές σε αυτούς. Μάλιστα η μεσαία ήδη έχει φτιάξει έναν δεσμό παραπάνω από φιλικό με το ένα αδέρφι, τον πιο πρακτικό. Ενώ οι άλλες δυο είναι ερωτευμένες με τον δεύτερο και συνέχεια μαλώνουν για αυτόν. Φυσικά οι μάγισσες δεν μπορούσαν να αρνηθούν στους αγαπητικούς τους. Άλλά λόγω της δυσκολίας αυτής της πράξης έπρεπε να καλέσουν κι άλλους. Πλάσματα που το καθένα μέσα του ήταν ένα συνάθροισμα από δαιμονικά στοιχειά, ανθρώπινες ιδιότητες και μαγικά. Καθώς είχαν συγκεντρωθεί με τη μια μάγισσα για να τους πει το σχέδιο μπήκε μέσα ο ένας αδερφός για να ενημερωθεί για την εξέλιξή. Ο ταξιδιώτης για να τους ευαισθητοποιήσει περισσότερο στο θέμα της άνισης μάχης στην άλλη διάσταση, σύγκρινε τα πορτοκαλί πλάσματα που χρειαζόντουσαν την βοήθεια τους με τους ιθαγενείς της Αμερικής Απάτσι που αμυνόντουσαν έναντί των νέο-αφιχθέντων αμερικάνων. Όμως αυτή η αναφορά φαίνεται να άγγιξε μια ευαίσθητη χορδή ενός από τους δαίμονες – τέρατα. Αυτός καθόταν πίσω, αλλά δεν άργησαν όλοι να αντιληφθούν τι γίνεται και να γυρίσουν πίσω. Άρχισε να μεταμορφώνεται σε ένα γίγαντα που για πόδια είχε το πρόσωπα του Λίνκολν. Ενώ σύντομα οι γροθιές έπαιρναν κι αυτές το σχήμα του ίδιου προσώπου που ήθελαν σύντομα να εκφράσουν έμπρακτα την οργή του τέρατος. Γρήγορα η μάγισσα έδιωξε τον ταξιδιώτη από το δωμάτιο και μαζί με τους άλλους προσπάθησε να ηρεμήσει το τέρας. Μετά από μερικά λεπτά η μάγισσα βγήκε έξω να μιλήσει μαζί τον αγαπημένο της και του εξήγησε ότι μάλλον η λέξη Απάτσι πρέπει να είναι μια λέξη κλειδί που ενεργοποιεί κάποια είδους μεταμόρφωση στο δαίμονα αυτό, του οποίου η ηλικία του πρέπει να ξεκινάει από εκείνη την εποχή.

 

Το πρόβλημα με την όλη υπόθεση ήταν ότι αν ήθελαν να μεταφέρουν τα αμυνόμενα πλάσματα από την άλλη διάσταση θα έπρεπε να τους βρουν καινούρια σώματα επειδή δεν μπορούν να τα πάρουν μαζί τους, μιας και αυτή η μεταφορά είναι μόνο ψυχική. Αφού φύγανε όλα οι δαίμονες και τα τέρατα για να κάνουν αυτό που έπρεπε. Μείνανε οι δυο αδερφοί και οι τρεις μάγισσες. Η μεσαία μάγισσα κι ο αδερφός με τον οποίο είχε δεσμό κάτσανε για να προετοιμάσουνε τα υλικά και να κάνουν τις σχετικές τελετουργίες.

Επίσης η ίδια μάγισσα έδωσε ένα μεγάλο ψαλίδι στον αδερφό του αγαπητικού της και του είπε να κόψει τα νήματα των ψυχών που είναι δέσμια των σωμάτων που βρήκαν ώστε να είναι σκέτα κουφάρια. Πάνω σε ένα μικρό τραπέζι έπρεπε να φτιάξουν ένα κάδρο το οποίο θα λειτουργήσει ως πύλη. Αυτό το κάδρο αφού σχηματίστηκε με αιωρούμενα λεπτά μακριά ξύλα τοποθετήθηκε έτσι ώστε να κρέμεται με έναν μαγικό τρόπο πάνω από το τραπέζι κάθετα σαν ένας καθρέφτης. Από πίσω είχε κάτσει η μάγισσα για να συνεχίσει να κάνει τα διάφορα μαγικά της αλλά και να υποδεικνύει στον ταξιδιώτη τι έπρεπε να κάνει. Υπήρχε ένα άλλο μεγαλύτερο τραπέζι και πάνω σε αυτό άλλα μικρότερα κάδρα έτοιμα με φωτογραφίες. Ο ταξιδιώτης θα έπρεπε να αρχίζει να παίρνει με συγκεκριμένο τρόπο τα κάδρα και να τα πετάει μέσα στο μεγαλύτερο κάδρο που αιωρούταν μπροστά από την μάγισσα. Αναρωτήθηκε γιατί δεν ήταν μεγαλύτερος γιατί έτσι έκανε κάπως πιο δύσκολο το έργο του, δηλαδή να καταφέρνει να στοχεύει σωστά με το κάθε κάδρο. Σιγά η πύλη ενεργοποιούταν, βλέποντας πράσινη λαμπυρίζουσα σκόνη να κάνει κύκλους μέσα της. Όμως με αυτόν τον τρόπο αλλοιώθηκε και το πρόσωπο της μάγισσας που φαινόταν από πίσω ή μάλλον τα ίδια τα μαγικά φανέρωσαν το αληθινό πρόσωπό της. Ένα γερασμένο πρόσωπο και πολύ άσχημο. Κάτι που τάραξε τον ταξιδιώτη, αλλά εκείνη τη στιγμή δεν είπε τίποτα και προσπάθησε να μείνει συγκεντρωμένος σε αυτό που έκανε.

 

Ο άλλος αδερφός και ταξιδιώτης μεταφέρθηκε στον άλλον πλανήτη για να οδηγήσει τους φίλους του. Μοιάζανε σε μικρές πορτοκαλί αλεπούδες, αλλά με κοντά άκρα και μπορούσαν να περπατάνε όρθια στα πίσω πόδια τους. Φορούσαν ζώνες από τις οποίες κρεμόντουσαν τα όπλα τους. Αυτός είχε πάει από μπροστά τους, και όλοι μαζί τρέχανε προς τη θάλασσα. Από εκεί βρισκόταν η έξοδος τους και τους φώναξε με δύναμη να μη φοβούνται τίποτα και να τον ακολουθήσουν. Έτσι άρχισαν να τρέχουν από πίσω τους βγάζοντας θριαμβευτικές ιαχές.

Αύγουστος 27, 2006

Μάγος, Γίγαντας-Τέρας του, Κυνηγητό, Δεν με πιάνει κανείς

Posted in Περιπέτειες, Φανταζύ στις 5:40 μμ από Διγέλαδος

Δεν θυμάμαι πως φτάσανε τα πράγματα ως εκεί, αλλά πάντως ένας μάγος με τυπική εμφάνιση του όχι πολύ γέρου με το γκρίζο γενάκι του και την κάπα του προσπαθούσε να αποφασίσει τι σόι μάγος θα γίνει, αλλά δεν ήθελε να γίνει σαν όλους αυτούς τους λευκούς ή μαύρους και γκρίζους μάγους. Ήταν απογοητευμένος από τις επιλογές που του δίνονταν. Ώσπου αποφάσισε να γίνει ένας κόκκινος μάγος. Έπρεπε να έχει και τον πρώτο πιστό του όμως. Όπως βρισκόταν στα σκοτεινά δρομάκια μιας μεσαιωνικής πόλης βρήκε έναν τύπο με μαύρο μούσι και μακριά μαύρα μαλλιά που ζητούσε βοήθεια ζητιανεύοντας εδώ κι εκεί. Ο μάγος τον πλησίασε και τείνοντας τα χέρια του προς τους ώμους του τύπου σήκωνε τις παλάμες του όλο και πιάνω. Έτσι οι ώμοι του ζητιάνου σιγά-σιγά παίρνανε όλο και πιο μεγάλο ύψος σαν δυο πουλιά να τον είχαν πιάσει από τους ώμους του και προσπαθούσαν να τον σηκώσουν, αλλά το μόνο που καταφέρνανε είναι να τον ψηλώνουν. Από τη στιγμή που άρχισε να παίρνει μπόι η καμπαρτίνα του έγινε κόκκινη.

 

Στο τέλος αυτής της μεταμόρφωσης βρεθήκαμε σε ένα πολύ ανοικτό πεδίο στην εξοχή. Όπου εκεί μπορούσα να δω καθαρά το αποτέλεσμα. Ένας γίγαντας που είχε την μορφή του αρχαίου μυθικού πάνα, δηλαδή με τις οπλές του και τα άλλα γαϊδουρίσια χαρακτηριστικά. Ήταν γεμάτος αυτοπεποίθηση κι ένοιωθε σαν θεός. Ο μάγος για να τον τεστάρει τότε επέλεξε να εμφανίσει κάποιους εχθρούς ώστε να τον δει πως θα τα πάει. Φυσικά η μάχη ήταν συγκλονιστική με την ενέργεια των εχθρών να ελαττώνεται πιο γρήγορα από αυτόν, η οποία φαινόταν με αριθμούς από πάνω τους.

 

Αφού τελείωσε η μάχη, έμεινε ο γίγαντας πιστός του μάγου, ο ίδιος ο μάγος και τέσσερα κοντούλικα τερατάκια συνδυασμού ogre με νάνου. Στο μεταξύ έναν από αυτούς, αφού διάβάσα το όνομά του από πάνω τον αναγνώριζα από μια παλαιότερη μάχη που είχα μαζί του και μάλιστα πρέπει να τον είχα νικήσει. Όμως εκείνη τη στιγμή άλλαξαν κάποια πράγματα. Εγώ βρέθηκα στη θέση τους και αυτοί ήταν πέρα μακριά ανάμεσα στα δέντρα και τις σκιές τους κρυμμένοι. Τότε άρχισαν να τρέχουν για να μου επιτεθούν κι εγώ να τρέχω για να τους αποφύγω. Μαζί τους ήταν κι άλλα ανθρωπόμορφα πλάσματα που με κυνηγούσαν. Μου πετούσαν τόξα και είχαν τα σπαθιά τους στον αέρα. Ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω, αλλά είδα ότι τα βέλη τους δεν μπορούσαν να μου κάνουν ζημιά γιατί μάλλον τα πετούσαν με λίγη δύναμη και δεν μπορούσαν να με φτάσουν κι όσα με φτάνανε μπορούσα να τα αποκρούω. Ενώ όταν με πλησιάσανε αρκετά για να χρησιμοποιήσουν τα σπαθιά τους πάνω μου, εγώ με μια μπουνιά μόνο μπορούσα να τα ρίχνω κάτω. Ήταν κάτι σαν ζόμπι κι όλα είχαν ένα μεγάλο σκούρο σημάδι στο μέτωπό τους λες και ήταν τρύπα. Αφού εξουδετέρωσα την ομάδα που βρισκόταν γύρω μου εγώ και οι σύμμαχοι μου (που εμφανίστηκαν από το πουθενά) κάτσαμε σε ένα κομμάτι μιας άσπρης σκηνής. Αυτή η σκηνή ήταν χωρισμένη σε διάφορα δωμάτια και σε κάθε δωμάτιο βρισκόντουσαν οι εχθροί μου. Οι σύμμαχοι μου είχαν τρομάξει και φοβόντουσαν ότι θα μας βρουν αλλά τους είπα να μην ανησυχούν. Κάποια στιγμή πέρασε κι από μας μια ομάδα και μας είπαν αν είχαμε δει κανέναν (δηλαδή εμένα). Και είπα φυσικά όχι κι έφυγαν ψάχνοντας με 🙂

Αύγουστος 26, 2006

Απομονωμένα φρούρια σε ακραίες καιρικές συνθήκες

Posted in Επαναλαμβανόμενα, Κοινωνικά, Οικολογικά στις 5:46 μμ από Διγέλαδος

Κτίρια με τείχη γύρω τους στην άλλη άκρη της γη. Κάστρα-φρούρια στο πουθενά είτε μέσα στο χιόνι είτε μέσα σε ερήμους και να μη διακρίνεις που τελειώνει ο ορίζοντας. Αυτό έβλεπα τις δυο τελευταίες εβδομάδες. Φυσικά μπορεί να έχει σχέση με το οικίο μου πια περιβάλλον. Στο πρώτο κάστρο που ήταν μέσα στα χιόνια προσπαθούσαμε να βρούμε μια διαφορετική διέξοδο γιατί δεν θέλαμε να μας τσακώσουν. Και έπρεπε να τρυπώσουμε από μικρά δωμάτια γεμάτα από κουτιά. Στο δεύτερο φρούριο στην άμμο. Περιμάναμε ανα τακτικές χρονικές περιόδους έφοδους από ιρακινούς πρόσφυγες. Που πέρναμε τα παιδιά τους περισσότερο και φροντίζαμε να τα βάζουμε μέσα σε ένα ειδικό χώρο σαν παιδικό σταθμό και με στέγη για να κοιμούνται. Μάλιστα πολλές φορές ήθελα να επισκέπτομαι το χώρο για να τον επιβλέψω.

Αύγουστος 22, 2006

Θέλω άδεια!

Posted in Ρεαλιστικά στις 8:38 μμ από Διγέλαδος

Ένα άλλο πολύ πρόσφατο όνειρο μου έδειξε πόσο επειγόντως χρειάζομαι άδεια. Ήμουν σε ένα τεράστειο διαμέρισμα (ρετιρέ με τζαμαριά και με απέραντη θέα). Εγώ κοιτούσα τον καθρέφτη. Είχα αφήσει τα μαλιά μου κάπως μακριά και η μούρη μου ήταν με μια απίστευτη αξυρισιά. Αισθανόμουν πολύ καλά..

Λόγια για τα τελευταία μου όνειρα

Posted in Επαναλαμβανόμενα στις 8:33 μμ από Διγέλαδος

Ευκαιρία να κάνω μια ανασκόπηση στα όνειρα που είχα αυτόν τον καιρό. Θα μπορούσα να τα χωρήσω σε δυο κατηγορίες. Αυτά που έχουν σχέση με το χώρο στον οποίο ζω εδώ και 2 μήνες και που άρχισα ποια να το συνηθίζω (φυσικά βάζοντας και τα πρόσωπα που έχω μέσα καθημερινή επαφή). Και τα όνειρα που μου θυμίζουν όλες τις γυναικίες υπάρξεις που είχαν περάσει στη ζωή μου (είτε φιλικά είτε ερωτικά) τα όποια έχω χάσει κάθε επαφή μαζί τους εδώ και καιρό και τα έχω αναφέρει σε συζητήσεις ή τα έχω σκεφτεί κατά καιρούς.

Αυτά που έχουν σχέση με τον οικίο πια χώρο μου. Είναι ενδείξεις που απλώς υποψιαζόμουν στο ξύπνιο μου. Το ποια πράγματα μου κάνουν εντύπωση και τα σχετικά. Αλλά το πιο ενδιαφέρον είναι ότι μου δείχνουν πως βλέπω κάποια πρόσωπα από εκεί μέσα. Ποιος μπορεί να με πλησιάσει και πώς κολλάω μαζί του. Φυσικά παίζονται και διάφορα σενάρια που έχουν βασιστεί με διάφορες κουβέντες που έχουν ειπωθεί στο άσχετο άπο αξιωματικούς ή άλλους και μου έκαναν εντύπωση.

Τα άλλα όνειρα σχετικά με τις (πρώην) «φίλες» μου προσπαθούσαν να βάλουν τις σκέψεις μου σε μια τάξη σχετικά με αυτές. Ή ίσως το υποσυνειδητό μου ήθελε να δει πως θα αντιδρούσα συναισθηματικά σε κάθε ένα κι αν αξίζει να το σκέφτομαι ακόμα αυτό το άτομο (δηλαδή να το έχω ακόμα και στη μνήμη μου). Να το θέσω ψυχρά; Δεν υπάρχει καμιά αντίδραση; Τότε διαγραφή. Το περίεργο είναι ότι μάλιστα μου πρότεινε (το υποσυνειδητό μου) μια σειρά προτεραιότητας ή δύναμη σύνδεσης. Δηλαδή αυτά τα πρόσωπα που υπήρχαν πολλές πιθανότητες να είχα όντως κάποια συναισθηματική αντίδραση απέναντι τους τα έβαζε πολύ πιο κοντά μου, ενώ όσο λιγοστεύαν οι πιθανότητες κατά τη κρίση του υποσυνείδητού μου (ή της καρδιάς μου) τότε τόσο πιο μακριά τις έβαζε κι όλες βρισκόντουσαν στο ίδιο επίπεδο με μένα. Και μετά φυσικά άρχισε να παίζει το όνειρο κι εγώ το πειραματόζωο να βλέπω το κάθε άτομο όπως ήταν όλες μαζί και να έχω τις διαφορετικές σκέψεις μου κι αντιδράσεις ώστε να τις καταγράψει μετά ο εγκέφαλός μου μετά και να κάνει τα κουμάντα του. Τι να πω, φυσικά μπορεί να είναι όλα αυτά και μια υπενθύμιση για την ύπαρξή τους, αλλά ο τρόπος με τον οποίο είχαν τοποθετηθεί στο δάπεδο με είχε παραξανέψει. Και μετά τα πρόσωπα που είχα κάποια αντίδραση (μπορεί να ήταν και απλώς φιλική) τα ξαναέβλεπα στο επόμενο όνειρο.

Αύγουστος 17, 2006

Σύντομα δικός σας

Posted in Uncategorized στις 8:12 μμ από ονειροναύτης

Μετά από την καλοκαιρινή ανάπαυλα βάζουμε ξανά το μικρό μπλοκάκι του ονειρολογίου κάτω από το μαξιλάρι μας και συνεχίζουμε το ταξίδι μας προς το υποσυνείδητο κ’ ασυνείδητο. Σε μιαμιση εβδομάδα θα ετοιμαστεί κι άρθρο για τα όνειρα στους αρχαίους πολιτισμούς 😉 Δυστυχώς προς το παρών το ονειρολόγιο λόγω αδυναμίας καθημερινής πρόσβασης στο ίντερνετ θα ανανεώνεται μια-δυο φορές την εβδομάδα περίπου. Θα τα πούμε στο επόμενο όνειρο…