Μαΐου 30, 2008

Ζαπατίστας

Posted in Επαναλαμβανόμενα στις 10:33 πμ από Διγέλαδος

Είμαι στη Χιλή. Και μένω με μια οικογένεια Χιλιανή. Βγαίνω έξω το βράδυ, και βλέπω να κυνηγούν οι Ζαπατίστας κάτι παιδάκια ανυπεράσπιστα. Έπρεπε να τα βοηθήσω. Πηγαίνω μαζί τους κι έτσι τώρα κυνηγούν και μένα. Μετά από πολύ τρέξιμο βρίσκω μια αποθήκη που είναι σαν αχυρώνας και λέω στα παιδιά να μπουν μέσα. Κλείνω τις μαύρες πόρτες, αλλά το κακό είναι ότι είναι πολλές και πρέπει να τις κλειδώσω. Πηγαίνουν πρώτα να ανοίξουν την πόρτα από την οποία μπήκαμε. Αμέσως βάζω με το σώμα μου αντίσταση και αρχίζω να κλειδώνω και να μαγκώνω ένα παλούκι από πίσω. Πρέπει να κατευθυνθώ τώρα στα γρήγορα για τις άλλες πόρτες. Προλάβαινα δεν προλάβαινα. Εκεί που κλειδώνω και τις διπλανές πόρτες, τους ακούω να πάνε σε μια άλλη απομακρυσμένη πόρτα. Τα παιδιά έχουν μαζευτεί στον απέναντι τοίχο κι όλα αγκαλιασμένα αρχίζουν να ουρλιάζουν. Εγώ αμέσως τρέχω αγωνιώντας για το τι μπορεί να γίνει. Πιάνω την πόρτα, αλλά ήδη αυτοί έχουν αρχίσει να περνάνε από την εσοχή της πόρτας τις κάννες από τα όπλα τους. Χτυπάω την πόρτα με δύναμη με τον ώμο μου και φωνάζω στα παιδιά να φύγουν από την πόρτα από την οποία μπήκαμε. Τρέχουν γρήγορα, και φεύγουν από την πόρτα ένα-ένα. Αφού αρχίσανε να φεύγουν και τελευταία παιδιά αφήνω την πόρτα και πάω από πίσω τους. Βγαίνουμε έξω στους σκοτεινούς δρόμους της πόλης και σκέφτομαι να γυρίσουμε πίσω στο σπίτι που ήμουν για να κρυφτούμε. Μου ανοίγει ο παππούς της οικογένειας και του λέω τι έγινε. Μας αφήνει να μπούμε μέσα και λέω στα παιδιά να κρυφτούν στο δωμάτιο μου. Εγώ θα περιμένω στο σαλόνι ξύπνιος. Λίγο μιλούσαμε με τον παππού και προσπαθούσα να μην αποκοιμηθώ. Κάποια στιγμή ακούω ένα κουδούνι και με πιάνει ένας τρελός πανικός. Τρέχω γρήγορα στο δωμάτιο μου και κρύβομαι κάτω από το κρεβάτι μου. Ακούω κάτι φωνές να έρχονται από το σαλόνι. Και κάποια στιγμή ανοίγει η πόρτα του δωματίου μου. Βλέπω κάτι πόδια και μετά κάτι γελαστά πρόσωπα να κοιτάνε κάτω από το κρεβάτι. Ήταν η υπόλοιπη οικογένεια και είχανε φέρει μαζί τους κι άλλους φίλους. Σωστή κοσμοσυρροή. Σηκώνομαι και βγαίνω έξω για να τους χαιρετίσω όλους. Σωστή κοσμοσυρροή. Έξω πια είχε ξημερώσει. Και φέρανε μαζί τους και ανθρώπους που μιλούσαν κι ελληνικά. Συναντάω και μια γλυκιά νεαρή μελαχρινή Ελληνίδα και της πιάνω μια ελαφριά συζήτηση.
Advertisements

Μαΐου 28, 2008

Όσο περισσότερο κοιμόμαστε, τόσο το καλύτερο

Posted in Uncategorized στις 6:21 μμ από Διγέλαδος

Όσο οι ώρες ύπνου μειώνονται, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες για εμφάνιση διαφόρων παθήσεων, ακόμα και διαβήτη, παχυσαρκίας και καρκίνου. στο in.gr