Μαΐου 30, 2008

Ζαπατίστας

Posted in Επαναλαμβανόμενα στις 10:33 πμ από Διγέλαδος

Είμαι στη Χιλή. Και μένω με μια οικογένεια Χιλιανή. Βγαίνω έξω το βράδυ, και βλέπω να κυνηγούν οι Ζαπατίστας κάτι παιδάκια ανυπεράσπιστα. Έπρεπε να τα βοηθήσω. Πηγαίνω μαζί τους κι έτσι τώρα κυνηγούν και μένα. Μετά από πολύ τρέξιμο βρίσκω μια αποθήκη που είναι σαν αχυρώνας και λέω στα παιδιά να μπουν μέσα. Κλείνω τις μαύρες πόρτες, αλλά το κακό είναι ότι είναι πολλές και πρέπει να τις κλειδώσω. Πηγαίνουν πρώτα να ανοίξουν την πόρτα από την οποία μπήκαμε. Αμέσως βάζω με το σώμα μου αντίσταση και αρχίζω να κλειδώνω και να μαγκώνω ένα παλούκι από πίσω. Πρέπει να κατευθυνθώ τώρα στα γρήγορα για τις άλλες πόρτες. Προλάβαινα δεν προλάβαινα. Εκεί που κλειδώνω και τις διπλανές πόρτες, τους ακούω να πάνε σε μια άλλη απομακρυσμένη πόρτα. Τα παιδιά έχουν μαζευτεί στον απέναντι τοίχο κι όλα αγκαλιασμένα αρχίζουν να ουρλιάζουν. Εγώ αμέσως τρέχω αγωνιώντας για το τι μπορεί να γίνει. Πιάνω την πόρτα, αλλά ήδη αυτοί έχουν αρχίσει να περνάνε από την εσοχή της πόρτας τις κάννες από τα όπλα τους. Χτυπάω την πόρτα με δύναμη με τον ώμο μου και φωνάζω στα παιδιά να φύγουν από την πόρτα από την οποία μπήκαμε. Τρέχουν γρήγορα, και φεύγουν από την πόρτα ένα-ένα. Αφού αρχίσανε να φεύγουν και τελευταία παιδιά αφήνω την πόρτα και πάω από πίσω τους. Βγαίνουμε έξω στους σκοτεινούς δρόμους της πόλης και σκέφτομαι να γυρίσουμε πίσω στο σπίτι που ήμουν για να κρυφτούμε. Μου ανοίγει ο παππούς της οικογένειας και του λέω τι έγινε. Μας αφήνει να μπούμε μέσα και λέω στα παιδιά να κρυφτούν στο δωμάτιο μου. Εγώ θα περιμένω στο σαλόνι ξύπνιος. Λίγο μιλούσαμε με τον παππού και προσπαθούσα να μην αποκοιμηθώ. Κάποια στιγμή ακούω ένα κουδούνι και με πιάνει ένας τρελός πανικός. Τρέχω γρήγορα στο δωμάτιο μου και κρύβομαι κάτω από το κρεβάτι μου. Ακούω κάτι φωνές να έρχονται από το σαλόνι. Και κάποια στιγμή ανοίγει η πόρτα του δωματίου μου. Βλέπω κάτι πόδια και μετά κάτι γελαστά πρόσωπα να κοιτάνε κάτω από το κρεβάτι. Ήταν η υπόλοιπη οικογένεια και είχανε φέρει μαζί τους κι άλλους φίλους. Σωστή κοσμοσυρροή. Σηκώνομαι και βγαίνω έξω για να τους χαιρετίσω όλους. Σωστή κοσμοσυρροή. Έξω πια είχε ξημερώσει. Και φέρανε μαζί τους και ανθρώπους που μιλούσαν κι ελληνικά. Συναντάω και μια γλυκιά νεαρή μελαχρινή Ελληνίδα και της πιάνω μια ελαφριά συζήτηση.
Advertisements

5 Σχόλια »

  1. Ξέρω ότι οι Ζαπατίστας είναι στο Μεξικό 😛

  2. Anna said,

    Reee!! Poly roi exei afto to oneiro. Mipws gemises tipota kena? Egw sinithws vlepw poli apokommena to na ap tallo pragmata.

    Padws mesa s’ola mes’ ston paniko kurios esy.. «Piga na tous xairetisw» ..LOL!!!

    Plaka eixe 🙂

  3. Όχι δεν γέμισα κενά 🙂 Τα όνειρα που έχουν κενά δεν τα γράφω εδώ. Αλλά όταν αρχίσεις να τα γράφεις σιγά σιγά θα δεις ότι θα έχεις εξασκήσει τη μνήμη να θυμάται όλο το όνειρο.

  4. raindropina said,

    xm… ta thimamai klassika mono to prwi.. meta svinoun poli grigora! :S twra pou vrikame edw pigi gia dimosiefseis tha prospathisw na eksaskithw 😉 eidomen!!

  5. Όπως το είπες, τα θυμόμαστε μόνο το πρωί και μάλιστα αφού περάσουν 5 λεπτά από τη στιγμή που ξυπνήσουμε χάνουμε πολλές πληροφορίες γι’ αυτό είναι σημαντικό να τις καταγράφουμε μέσα σε αυτά τα 5 λεπτά. Για να δούμε 😛


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: