Νοέμβριος 20, 2008

Πεταλούδες σε σοκολατένιες γλάστρες

Posted in Συμβολικά στις 11:26 μμ από Διγέλαδος

14-11-2008

Πεταλούδες ακόμα μικρές, σαν μπουμπούκια μέσα σε μικρές συσκευασίες γλυκών. Δεν έχουν ακόμα ανοίξει τα φτερά τους. Είμαι σε ένα πάρτι για παιδάκια. Μόνο ένα παιδί έρχεται μαζί μου και με βλέπει, έξω στην αυλή. Κάθε κομμάτι γλυκό έχει μέσα 2-3 μωράκια πεταλουδίτσες, και το μεταφέρω ένα ένα σε ένα άλλο μεγαλύτερο κουτί για να φάνε το γλυκό να μεγαλώσουν και να πετάξουν. Όμως μερικές πεταλούδες είναι μεγάλες και τα παίρνω από τα φτερά τους και τα πετάω στον αέρα για να πετάξουν κι όπως ανοίγουν τα φτερά τους μοιάζουν με μεγάλα κίτρινα λουλούδια. Στο μεταξύ πάω να φωνάξω τα άλλα παιδάκια. Και γίνομαι το παιδάκι που μεταφέρει σιγά σιγά τις μικρές πεταλουδίτσες, βάζοντας τις σε γλυκά από σοκολάτας που έχουν μέσα και καρύδια και λιώνουν σιγά σιγά.

Advertisements

Νοέμβριος 19, 2008

Βιβλίο αντί για πιστόλι

Posted in Διάλογοι, Κοινωνικά στις 1:32 πμ από ονειροναύτης

Λόγω συζητήσεων για τις φυλακές κι όλο το γενικό σύστημα «σωφρονισμού» για τους φυλακισμένους είδα αυτό το όνειρο.

Μιλούσα με έναν αποφυλακισμένο και του γνώρισα έναν άνθρωπο που ασχολούνταν με βιβλία, και φαίνεται ότι είχε διαβάσει πολλά. Πάντως φάνηκε ότι τον ενδιέφερε πολύ τον άνθρωπο αυτό. Μετά από μια-δυο μέρες τον βρήκα σε ένα μέρος που σημάδευε το πιστόλι του σε κάποιους ανθρώπους και μάλλον ήθελε να τους ληστέψει. Του είπα ότι αυτός ο άνθρωπος γράφει επίσης και και εκδίδει βιβλία του, πήγα να δείξω ένα ψάχνοντας μέσα στη τσέπη μου, αλλά δεν το βρήκα. Όμως έδειξε το ενδιαφέρον του έτσι κι αλλιώς και άφησε το όπλο του δίπλα.

Νοέμβριος 6, 2008

Η Χώρα των Μαγικών Ονείρων

Posted in Βιβλία, Συνειδητά (lucid) στις 12:20 πμ από Διγέλαδος

του Άρη Δημοκίδη

Ένα παιδικό βιβλίο που διαβάζεται κι από μεγάλους.

Ένα βιβλίο που μας εξιστορεί μια περιπέτεια των αδερφών Στε, της Στέλλας και του Στέφανου. Μια ιστορία που εξελίσσεται περισσότερο στα όνειρά τους παρά στην πραγματικότητα.

Τι μ’ άρεσε:

  • Το χιούμορ: Σαν αυτά τα όμορφα αστεία που λένε τα μικρά παιδιά χωρίς να το καταλαβαίνουν. Που να βλέπατε αυτούς που με κοιτούσαν απορημένοι όταν γελούσα καθώς το διάβαζα στο μετρό.
  • Ο κοινωνικό-οικονομικός ρεαλισμός: Περιγραφή μιας οικογένειας που ίσα-ίσα τα βγάζει πέρα, ζει μέσα σε τέσσερις τοίχους σαν «σπιρτόκουτο» και γύρω-γύρω πολυκατοικίες. Εδώ το χιούμορ είναι σύμμαχός τους, με δυο αξιολάτρευτους γονείς.
  • Οι αναφορές στο κόσμο των ονείρων και τον έλεγχό τους: Δεν έχω διαβάσει καλύτερη απόδοση των τρόπων ελέγχου των ονείρων. Μπορεί κι ένα παιδί να καταλάβει πως μπορεί να τα εκμεταλλευτεί, να συνειδητοποιήσει ότι ονειρεύεται και να βάλει ένα τέλος στους εφιάλτες του. Που πραγματικά θα το χρειαζόμουν όταν ήμουν παιδάκι, όπως κάθε παιδί, μιας και είναι πιο συχνοί οι εφιάλτες σε μικρές ηλικίες. (Το μόνο αμφιλεγόμενο στοιχείο είναι τα κοινά όνειρα, για τα οποία δεν έχουμε κάποιες επιστημονικές αποδείξεις, αλλά καταλαβαίνω την χρήση τους για την μυθοπλασία της ιστορίας. Και τη χρονική διάρκεια ενός ονείρου, ακόμα και συνειδητού)
  • Τα ίδια τα αδέρφια: Πραγματικά αξιολάτρευτα, θα ‘θελα να τα γεμίσω φιλιά αν τα έβλεπα μπροστά μου. Κομμάτια της προσωπικότητάς μου και του παρελθόντος μου ταυτίστηκαν και με τα δυο παιδιά.

Τι θα ‘θελα:

  • Περισσότερες εικονογραφήσεις: Είδα μια τόσο όμορφη εικονογράφηση έξω από το βιβλίο και περίμενα να δω κάτι ανάλογο ξεφυλλίζοντας το βιβλίο, ειδικά όταν είναι παιδικό. Ψιλοστεναχωρήθηκα, αλλά σίγουρα αυτό δίνει περισσότερο χώρο για φαντασία για τους μικρούς αναγνώστες.
  • Να υπάρχει κάτω από το μαξιλάρι κάθε παιδιού 🙂

Απορία:

  • Πώς και σκέφτηκε ο συγγραφέας, να ονομάσει «φωτεινό όνειρο» το «συνειδητό» όνειρο ή αλλιώς «διαυγές» όνειρό; Μ’ άρεσε πάντως και είναι πιο κοντά στη γλώσσα ενός παιδιού.

Τo blog του συγγραφέα και η αναφορά του στο βιβλίο εδώ: enteka.blogspot.com

Και τα αδέρφια Στε έχουν blog! κλικ εδώ

Και το ίδιο το βιβλίο εδώ