Δεκέμβριος 28, 2008

καταδικασμένη αποστολή

Posted in Περιπέτειες στις 1:52 μμ από Διγέλαδος

Ο εχθρός είναι εντός των πυλών. Είναι φανερό από τη φωτογραφία. Ένας άνθρωπος που εμπιστεύεται η κυβέρνηση μαζί με το στρατό, αποδεικνύεται σύμμαχος του Ιρακινού αντιστασιακού στρατού. Πρέπει να δράσουμε αμέσως. Δεν υπάρχει χρόνος να περιμένουμε την ανταπόκριση του στρατού με την αποστολή περισσότερων στρατιωτών. Το μόνο για το οποίο έχουμε χρόνο είναι να στείλουμε τη φωτογραφία με τον προδότη μέσω φαξ. Ας ελπίσουμε ότι θα καταλάβουν. Πριν να είναι αργά.

Είμαστε σε ένα νησάκι όχι μακρυά από τη στεριά, αφού ακολουθήσαμε τα ίχνη που είχαμε στη διάθεσή μας. Είναι το κρησφύγετό τους. Πριν κατευθυνθούμε προς τα βάθη του νησιού, είδαμε μια γάτα περικυκλωμένη από πολλούς λύκους κι άγρια σκυλιά. Η γάτα τρομαγμένη και νοιώθοντας την απειλή έτρεξε πάνω από το νερό προς την στεριά, τόσο γρήγορα που δεν προλάβαινε να βυθιστεί μέσα σε αυτό.  Εκεί που νοιώσαμε καλά για τη γάτα, ότι είναι ασφαλής, τα σκυλιά καταφέρνουν να περάσουν από την αντίπερα όχθη κολυμπώντας. Τώρα πάλι η γάτα κυνηγημένη τρέχει προς τα δέντρα του δάσους με τα σκυλιά πίσω από την ουρά της. Αν σκαρφαλώσει σε κάποιο δέντρο ίσως σωθεί. Εμείς γυρίζουμε το βλέμα μας πίσω στην αποστολή μας. Δείχνουμε μεταξύ μας με νοήματα των χεριών μας από ποια πλευρά των μικρών λοφίσκων θα πάμε. Με γρήγορο και αθόρυβο βηματισμό δεν αργούμε να πάρουμε τις θέσεις μας. Ο καθένας μας βρίσκεται στα γόνατά του πάνω σε κάποιο λοφίσκο ή ανάμεσα. Η αγωνία έχει κυριαρχήσει έναντι των άλλων σκέψεων και συναισθημάτων μας. Οι αισθήσεις μας πια ελέγχονται από αυτή. Έτσι και τα ανακλαστικά μας είναι πιο ευαίσθητα απ’ ότι χρειάζεται. Κάποιος από μας τραβάει τη σκανδάλη πιο νωρίς ή κάποιος από το αντίπαλο στρατόπεδο μας εντοπίζει και μας αναγκάζει να απαντήσουμε. Όλα γίνονται πολύ γρήγορα για να ξέρουμε ακριβώς. Ένας δικός τους έχει χτυπηθεί από δική μας σφαίρα και είναι ξαπλωμένος στο χώμα. Τα χέρια του τα κρατάει ψηλά σαν να θέλει να πιάσει τον ήλιο. Οι υπόλοιποι στρατιώτες μας περικυκλώνουν με τα όπλα τους να σημαδεύουν τα κεφάλια μας. Παραδιδόμαστε.

Την ίδια ώρα ο αρχηγός του στρατού μαζί με τον πρόεδρο παίρνουν στα χέρια τους το φαξ. Ένας αξιωματικός αναγνωρίζει τα άτομα γύρω από το σημαντικό πρόσωπο στο κέντρο της φωτογραφίας μαζί με την τοποθεσία. Βάζουν τα κομμάτια του παζλ στη θέση τους και βλέπουν την εικόνα της προδοσίας. Αμέσως διατάζονται να βρουν την τελευταία θέση μας και να στείλουν ενισχύσεις.

Μας έχουν παραθέσει σε μια σειρά. Οι παλάμες μας είναι κολλημένες στον φτιαγμένο από ξηρή λάσπη τοίχο. Είμαστε όρθιοι με τα πρόσωπά μας να βλέπουν κατά την πλευρά του ίδιου τοίχου. Όμως ρίχναμε φευγαλέες ματιές προς τα πλάγια. Δυο από τους εχθρούς είχαν πιάσει στα χέρια τους το σώμα του τραυματισμένου από τα χέρια και από τα πόδια και τον μετέφεραν μέσα στο αρχηγείο τους. Τα όπλα τους τώρα σημαδεύουν τις πλάτες μας. Τώρα ο φόβος έχει διεισδύσει για τα καλά μέσα στις καρδιές μας. Κάτι αν συμβεί. Αν η διάθεσή τους αλλάξει, χρειάζεται μόνο να τραβήξουν τις σκανδάλες τους. Όπως κάναμε εμείς. Είμαστε στο έλεος τους. Η απερισκεψία θα έπρεπε να είναι αρκετή για την ήττα μας. Πώς γίνεται να μας νικούν σε αυτές τις μικρές μάχες, αλλά εμείς στο τέλος να νικάμε τον πόλεμο;

Advertisements

Δεκέμβριος 12, 2008

Ξεκίνησε η απεικόνιση των ονείρων στην οθόνη μας

Posted in Uncategorized στις 11:45 πμ από Διγέλαδος

Τελικά δεν είναι και τόσο επιστημονική φαντασία το θέμα της καταγραφής των ονείρων μας μέσα από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή.

Το το ιδιωτικό ερευνητικό ινστιτούτο ATR Computational Neuroscience Laboratories, βρήκε με έναν τομογράφο πως αρχικά να δείχνει τη λέξη neuron σε μια οθόνη καθώς ο άνθρωπος το φαντάζεται στο μυαλό του.

Για να μάθει ο υπολογιστής με ποιο μοτίβο ζωγραφίζει στον εγκέφαλό του εικόνες, δείχνουν στο ίδιο άτομο 400 εικόνες και καταγράφουν πως ο αντδράει ο εγκέφαλος καθώς τη φαντάζεται.

πηγές:In.gr
pink tentacle

Δεκέμβριος 11, 2008

Άσυλο στο μέλλον

Posted in Uncategorized στις 12:24 μμ από Διγέλαδος

Είμαι στο μέλλον, σε ένα κτίριο από το οποίο δεν υπάρχει έξοδος. Η μόνη έξοδος για μένα, ήταν να φτάσω στην επίτευξη κάποιων αποστολών. Η κάθε μικρή αποστολή έχει κάποια σχέση με το παρελθόν, δηλαδή με το πραγματικό παρόν μου. Με αυτό τον τρόπο θα επέστρεφα και στην πραγματικότητά μου. Είμαι σε ένα στείρο περιβάλλον, όμως ακόμα και σε αυτό αν το κοιτάξεις καλά θα βρεις κάποια προσωπικά στοιχεία. Ή ακόμα μιλώντας με τους ανθρώπους, θαμώνες αυτού του ασύλου.

Οι πρώτες εικόνες δεν είναι και τόσο καλές. Περνάω από έναν διάδρομο και βλέπω μπροστά μου μια μεταλλική πόρτα. Η πόρτα είχε ένα φινιστρίνι μέσα από το τζάμι του μπορώ να δω το υγρό στοιχείο που κρυβόταν από πίσω. Ήταν ένα δωμάτιο γεμάτο μέσα με νερό, και ένας κύριος γυμνός σε μεγάλη ηλικία μέσα ίσα-ίσα να επιπλέει στο κέντρο του, πρέπει να είχε ένα σωλήνα που περνούσε από το στόμα του για το οξυγόνο. Τι εξυπηρετούσε αυτός ο χώρος; Ένα δωμάτιο απομόνωσης; Ή ένας εύκολος τρόπος υπόθαλψης των θαμώνων;

Μετά από παρότρυνση και άλλων ανθρώπων πηγαίνω σε ένα πιο κεντρικό χώρο και πιο ανοιχτό. Εκεί πέρα είναι αρκετοί που προετοιμάζουν να κάνουν κάτι που έχει σχέση με τις κινήσεις του σώματός τους. Δεν προλαβαίνω να καταλάβω τι είναι αυτό, γιατί με παίρνει ένας άλλος κύριος από το χέρι και μου λέει για ένα θησαυρό που κρύβει σε ένα τοίχο. Με πηγαίνει σε ένα άλλο δωμάτιο, στο οποίο βλέπω σε ένα σημείο να έχει μια κολλητική ταινία. Πηγαίνει και την τραβάει για να δείξει τι είχε μέσα. Μέσα σε κάτι χνούδια είδα κάτι πολύχρωμα σχήματα, σε αντίθεση με τον γκρίζο τοίχο. Τα βάζω στα χέρια μου και βλέπω ότι είναι πολύ μικροί καρποί φυτών, κυρίως φρούτα, όπως κερασάκια, κορόμηλα, και τέτοια. Αυτό είναι που έψαχνα! Η αποστολή μου σιγά-σιγά στέφεται με επιτυχία. Είναι μια σύνδεση με το παρελθόν, μακριά από το άχρωμο μέλλον. Ευχαριστώ τον κύριο που μου έδειξε αυτό το δώρο και γυρίζω πίσω στον προηγούμενο χώρο.

Τώρα σε αυτό το χώρο, όλοι οι άνθρωποι έχουν πάρει κι από μια στάση χωρού κι αρχίζουν να χορεύουν βαλς. Άνθρωποι οποιασδήποτε εθνικότητας και ηλικίας. Αυτό ήταν αρκετό για να με ξυπνήσει..