Απρίλιος 4, 2010

Ένα σχέδιο με κακό τέλος

Posted in Μυστηρίου, αυτοκίνητο στις 8:04 μμ από Διγέλαδος

Ήταν ένα παιχνίδι ή μάλλον ένα είδος συνέντευξης. Ο άντρας και η γυναίκα που θα επιλεχθούν από το διοργανωτή θα τους δοθεί η ευκαιρία να ταξιδέψουν με ένα ταξίδι κάπου κοντά στο χώρο της συνέντευξης. Ο χώρος συνέντευξης/παιχνιδιού είχε διάφορα συλλεκτικά ειδή. Παλιές κασέτες μουσικής και κόμικ. Η επιλογή δεν είχαμε καταλάβει πως γινόταν για να πω την αλήθεια. Τελικά επιλέχτηκαν δυο ζευγάρια ανδρών-γυναικών. Ακολούθησα το ένα αμάξι με τον ένα άντρα και γυναίκα. Ό άντρας δεν ήταν υποφερτός. Την έπεφτε κανονικά στη γυναίκα. Γενικά ήταν χυδαίος, αξύριστος κι ατημέλητος. Η γυναίκα δεν τον άντεχε με τίποτα. Σε κάποια στιγμή την τσάντισε τόσο πολύ, που όπως οδηγούσε το αμάξι του άνοιξε την πόρτα και τον πέταξε έξω. Αυτός κυλίστηκε στην άμμο, ενώ το αμάξι συνέχισε τη γρήγορη πορεία του. Πριν προλάβει να φωνάξει όμως στο αμάξι, αυτό έπεσε σε ένα σχεδόν αόρατο εμπόδιο και μετά έπεσε σε ένα γκρεμό, προκαλώντας μια μεγάλη έκρηξη. Επίσης είδε και το άλλο αμάξι με το ζευγάρι, το οποίο ερχόταν από έναν άλλο δρόμο. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα κι αυτό ανατινάχτηκε ενώ γινόταν σμπαράλια. Αυτός είχε μείνει άφωνος. Από καθαρή τύχη είχε μείνει ζωντανός. Πλησίασε τον γκρεμό και είδε προς τα κάτω. Ήταν σαν ένα νεκροταφείο αυτοκινήτων. Σμπαραλιασμένων αυτοκινήτων. Δηλαδή όλοι οι επιλεγμένοι εδώ είχαν καταλήξει; Αυτό ήταν το σχέδιο του διοργανωτή;

Advertisements

Ιουνίου 26, 2008

Άρης, άλιεν και τρακαρισμένο αμάξι

Posted in Επαναλαμβανόμενα, Επιστ. Φαντασίας, αυτοκίνητο, δουλειά στις 8:17 πμ από Διγέλαδος

Πήγαμε να δουλέψουμε στον Άρη! Φάγαμε κιόλας εκεί. Ένας συνάδελφος μου που ήρθε από επαγγελματικό ταξίδι μου έδειξε ένα πάκο από αποδείξεις. «Καλά πόσα ξόδεψες;» τον ρώτησα, «αρκετά» μου είπε. «Πλήρωσες και τον γάμο;» τον ρώτησα πάλι. «Πλήρωσα τον παπά, αυτός ήταν ευτυχισμένος γιατί θα τον πλήρωνα για όλο το μήνα ώστε να μη χρειάζεται να κάνει κάτι άλλο, αλλά τελικά δεν μπορούσε και ήρθε αποκλειστικά για μας μόνο για μερικές μέρες.» Μάλιστα. Άρχισα να βαριέμαι, ήδη μερικά παιδιά σκεφτόντουσαν να φύγουν. Το διαστημόπλοιο μπορούσε να φεύγει κάθε λίγες ώρες και να έρχεται, αλλά μπορούσε να πάρει λίγους ανθρώπους. Ούτε φέρυ-boat να ήταν. Θέλω να φύγω κι εγώ με την πρώτη φουρνιά. Αλλά πριν φύγω βάζω φαγητό σε μένα και στα παιδιά που καθόντουσαν δίπλα μου. Ήταν μια παραλλαγμένη ιρλανδέζικη συνταγή σούπας με κρέας. Όπου το ζουμί θα ήταν ένα πηχτό ζουμί από μανιτάρια.

Τελικά όλοι σιγά-σιγά κατεβαίνουμε στη Γη, αλλά δεν μας αφήνουν να φύγουμε από το σταθμό. Ήμασταν στην καραντίνα. Είχε έρθει μαζί μας ένας απρόσκλητος επισκέπτης. Ένα μικρό, αλλά πολύ επικύνδηνο άλιεν. Σαν αυτά της ταινία τρόμου. Ήμασταν κανονικός όχλος και ίσα-ίσα χωρούσαμε. Όπου νόμιζαν ότι το εντόπιζαν άρχιζαν να ουρλιάζουν, όσπου το ουρλιαχτό άρχισε να φτάνει προς το μέρος μου και πηγαίναμε πέρα δώθε. Τελικά δεν αντέξαμε και φύγαμε από την πόρτα. Ελπίζοντας ότι το αφήσαμε πίσω μας.

————————————————————-

Οδηγούσα το αμάξι από ψηλά, δηλαδή έβλεπα την κίνηση από τον ουρανό, και ως φυσικό το αμάξι μου πήγαινε ως μεθυσμένο. Όμως αντί να το τρακάρω εγώ, ήρθε με τράκαρε κάποιος άλλος. Σταματήσαμε δίπλα σε ένα στενό και βγαίνει απ’ έξω και μου λέει: «ΓΙα να δούμε τι ζημιές κάναμε» Κι αρχίζει να ξηλώνει το αμάξι, προφυλακτήρες, καπώ, κτλ. Μου λέει το γκαράζ μου είναι εδώ δίπλα αν θέλεις στο φτιάχνω εγώ το αμάξι. Έχεις ζημιές 150 ευρώ που τις πληρώνω εγώ, αλλά το αμάξι θέλει συντήρηση γύρω στα 300 ευρώ δεν βλέπεις ότι όλα είναι φαγωμένα; Εγώ σκεφτόμουν ότι για να το λέει τότε θα το χρειάζεται, και βλέποντας τη θετική μου αντιμετώπιση το πήγε μέσα στο γκαράζ. Εγώ μετά όμως ήμουν μέσα στις αμφιβολίες, σαν πολύ τυχερός δεν θα είναι; Και με τράκαρε και τον πληρώνω; Μήπως να το πάω κάπου αλλού; Και όλα τα άλλα προβλήματα που έχει το αμάξι που λέει;