Σεπτεμβρίου 23, 2011

Δουλειά στο ταχυδρομείο

Posted in Διάλογοι, εξωτερικό tagged στις 9:28 μμ από ονειροναύτης

Ονειρεύτηκα ότι πήγα για συνέντευξη σε ένα μικρό ταχυδρομείο μια αγγλικής επαρχίας. Του έδειχνα του ταχυδρόμου τι είχα καταλάβει μέχρι τώρα και επίσης ποιες είναι οι ικανότητες μου στο πακετάρισμα. Πήρε το δέμα από τα χέρια μου και μου είπε:

«Όχι, είναι πολύ τσακισμένες οι άκρες του δέματος. Δεν βλέπεις; Είναι λες και είναι τσαλακωμένες.» και μου το έδειχνε με το δάχτυλό του. Μετά από κάποιες άλλες δουλειές που μου έδειξε μέσα σε αυτό το μικρό κτίριο, έφυγα με το ποδήλατό μου. Επέστρεφα στο σπίτι μου μέσα στην ανοιχτή αγγλική εξοχή..

Advertisements

Ιουνίου 19, 2008

Δωμάτιο 42

Posted in Επαναλαμβανόμενα, εστίες, εξωτερικό, μαγαζί στις 10:47 μμ από Διγέλαδος

Άντε πάλι στις εστίες του εξωτερικού. Τι ήθελα και σκέφτικα να ξανακάνω μεταπτυχιακές σπουδές. Πάλι γνωριμίες με καινούρια παιδιά. Αλλά καμιά όρεξη. Σκεφτόμουν τους φίλους μου πίσω στην Ελλάδα. Αισθανόμουν τόσο μόνος. Τώρα ήμουν μέσα στις εστίες, και είχα φύγει από το δωμάτιο μου. Πήγα σε ένα μαγαζάκι μέσα στους ορόφους των εστιών κάτι έψαχνα να φορέσω. Ζώνη ήθελα; Μετά βγήκα και ένα παιδί με ρώτησε που είναι το δωμάτιο με το νούμερο 42. Α κάτι μου θυμίζει, ναι πρέπει να είναι στον ίδιο διάδρομο που είναι και το δικό μου δωμάτιο. «Ακολούθησέ με». Πολύς συνοστισμός και υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι, δεν φοράω και πολλά πράγματα… Έφτασα στο γνώριμο διάδρομο, χωρίς όμως να βρίσκω το νο. 42 το πλησιέστερο που έβρισκα ήταν το 43. Τουλάχιστον δεν νοιώθω τόσο ντροπή και ανασφάλεια λόγω του ημιγυμνισμού μου επειδή ήμουν σε γνώριμο έδαφος. Καπού εκεί υπήρχε και ένα αμφιθέατρο. Φαίνεται ότι μπορεί να ξεκινούσε μάθημα αργότερα. Ελπίζω να μη συναντήσω κανένα καθηγητή έτσι που είμαι. Βρε που μπλέξαμε…